Yapay Zeka ile Otomasyon Ders 2-2 Notları

📌 Ders 2- Bölüm 2 – Form Tetikleyicisi

Bu derste workflow özel ayarlarını yapmayı ve ilk Form Tetikleyici (On Form Submissions) node’unu kullanarak bir otomasyon başlatmayı öğrendik.

Workflow Ayarları

Her workflow’un kendine özgü ayarlar menüsü vardır.
En kritik ayar: Timezone. Projeyi hangi ülke için yapıyorsanız o ülkenin saat dilimi seçilmelidir.
Türkiye için: Europe/Istanbul seçilmelidir.
Böylece otomasyonların zamanlaması doğru çalışır (örn. belirli saatte tetiklenme).

Node (Kök) Mantığı

n8n, node tabanlı (kök mantığıyla) çalışır.
Her node bir işlevi yerine getirir: form, e-posta, veritabanı, entegrasyon vb.
Workflow içindeki node’lar birbirine bağlanarak otomasyonu oluşturur.

Trigger (Tetikleyici) Nedir?

Bir workflow’un çalışabilmesi için mutlaka bir tetikleyici gerekir. Örnekler:

Manuel tetikleme: Test aşamasında elle çalıştırma.
Event tetikleme: Bir uygulama içinde belirli olay (örn. Instagram yorumu, blog yazısı yayını).
Schedule tetikleme: Günün veya haftanın belirli saatinde otomatik çalıştırma.
Webhook: Dış sistemden HTTP isteği ile tetikleme.
Form Submission: Kullanıcı bir web formu doldurduğunda tetikleme.

İlk Form Tetikleyici

On Form Submissions node’u seçildi.
Form oluşturularak web sitesine entegre edilebilir.
Form doldurulduğunda workflow otomatik tetiklenir.

Form için örnek senaryo:

Ad Soyad: Text alanı (zorunlu).
Sandviç Seçimi: Dropdown list (örn. Kaşarlı, Etli, Bol Malzemeli).
Boy Seçimi: Dropdown list (Small, Medium, Large).

Form Testi

Form doldurulup gönderildiğinde n8n ekranında Output kısmında sonuç görünür.
Örn: “Bülent Kalkan – Bol Malzemeli – Large” siparişi.
Zaman bilgisi doğru şekilde Türkiye saatine göre kaydedilir.

Sonraki Adım

Formdan gelen output verilerini işlemek.
Veritabanına kaydetmek, rapor oluşturmak veya bildirim göndermek.
Bildirimi e-posta, WhatsApp, Telegram veya SMS ile almak mümkündür.

🎯 Bu Dersin Özeti

Workflow’un kendine özgü ayarlarının (özellikle timezone) nasıl yapılacağını öğrendiniz.
n8n’in node (kök) mantığını kavradınız.
Tetikleyici türlerini tanıdınız.
“On Form Submissions” tetikleyicisi ile ilk formunuzu oluşturdunuz.
Form testini yaparak output verilerini gördünüz.
Bir sonraki adımda bu verileri kaydedip raporlamayı öğreneceksiniz.

📌 Ders 2- Bölüm 2 – Form Tetikleyicisi

Bu derste workflow özel ayarlarını yapmayı ve ilk Form Tetikleyici (On Form Submissions) node’unu kullanarak bir otomasyon başlatmayı öğrendik.

Workflow Ayarları

Her workflow’un kendine özgü ayarlar menüsü vardır.
En kritik ayar: Timezone. Projeyi hangi ülke için yapıyorsanız o ülkenin saat dilimi seçilmelidir.
Türkiye için: Europe/Istanbul seçilmelidir.
Böylece otomasyonların zamanlaması doğru çalışır (örn. belirli saatte tetiklenme).

Node (Kök) Mantığı

n8n, node tabanlı (kök mantığıyla) çalışır.
Her node bir işlevi yerine getirir: form, e-posta, veritabanı, entegrasyon vb.
Workflow içindeki node’lar birbirine bağlanarak otomasyonu oluşturur.

Trigger (Tetikleyici) Nedir?

Bir workflow’un çalışabilmesi için mutlaka bir tetikleyici gerekir. Örnekler:

Manuel tetikleme: Test aşamasında elle çalıştırma.
Event tetikleme: Bir uygulama içinde belirli olay (örn. Instagram yorumu, blog yazısı yayını).
Schedule tetikleme: Günün veya haftanın belirli saatinde otomatik çalıştırma.
Webhook: Dış sistemden HTTP isteği ile tetikleme.
Form Submission: Kullanıcı bir web formu doldurduğunda tetikleme.

İlk Form Tetikleyici

On Form Submissions node’u seçildi.
Form oluşturularak web sitesine entegre edilebilir.
Form doldurulduğunda workflow otomatik tetiklenir.

Form için örnek senaryo:

Ad Soyad: Text alanı (zorunlu).
Sandviç Seçimi: Dropdown list (örn. Kaşarlı, Etli, Bol Malzemeli).
Boy Seçimi: Dropdown list (Small, Medium, Large).

Form Testi

Form doldurulup gönderildiğinde n8n ekranında Output kısmında sonuç görünür.
Örn: “Bülent Kalkan – Bol Malzemeli – Large” siparişi.
Zaman bilgisi doğru şekilde Türkiye saatine göre kaydedilir.

Sonraki Adım

Formdan gelen output verilerini işlemek.
Veritabanına kaydetmek, rapor oluşturmak veya bildirim göndermek.
Bildirimi e-posta, WhatsApp, Telegram veya SMS ile almak mümkündür.

🎯 Bu Dersin Özeti

Workflow’un kendine özgü ayarlarının (özellikle timezone) nasıl yapılacağını öğrendiniz.
n8n’in node (kök) mantığını kavradınız.
Tetikleyici türlerini tanıdınız.
“On Form Submissions” tetikleyicisi ile ilk formunuzu oluşturdunuz.
Form testini yaparak output verilerini gördünüz.
Bir sonraki adımda bu verileri kaydedip raporlamayı öğreneceksiniz.

📌 Ders 3 – Airtable ile Veritabanı

Bu derste Form Submission Node içindeki tüm ayarları ayrıntılı olarak inceleyecek, ardından form verilerinin Airtable’a nasıl kaydedildiğini ve bildirim e-postası gönderildiğini göreceğiz.

Form Submission Node Nedir?

Amaç: Kullanıcıdan web formu aracılığıyla bilgi toplamak ve bu bilgileri otomasyon sürecinde kullanmaktır.
Çalışma Mantığı: Form doldurulduğunda workflow tetiklenir ve sonraki adımlar (örneğin veritabanına kayıt, e-posta gönderimi) otomatik çalışır.

Form Submission Node Ayarları

1. Form Title

Formun başlığıdır (örnek: Sandviç Siparişi).
Kullanıcıya görünen ilk bilgilendirme yazısıdır.

2. Form Description

Formun kısa açıklamasıdır (örnek: “Buradan Sandviçinizi Sipariş Edebilirsiniz”).
Kullanıcıya formun ne işe yaradığını anlatır.

3. Form Path

Formun URL uzantısını belirler (örnek: /siparisver).
Dikkat: Burada Türkçe karakter kullanılmaz, yalnızca Latin alfabesi tercih edilmelidir.
Neden? Çünkü URL yapılarında Türkçe karakter sorun çıkarabilir ve sistem hatalarına yol açar.

4. Test URL / Production URL

Test URL: Deneme amaçlıdır, formun doğru çalışıp çalışmadığını görmek için kullanılır.
Production URL: Canlı ortamda müşterilerle paylaşılacak gerçek linktir.
Neden iki ayrı URL? Öğrenciler, test sırasında yanlış verileri canlı sisteme göndermemek için ayrı alanlarda çalışmalıdır.

Form Elements (Alanlar)

Formda kullanıcıdan bilgi almak için kullanılan alanlardır. Her alan için aşağıdaki ayarlar yapılabilir:

1. Field Name

Alan adı (örn. Adınız, Sandviçinizi Seçin, Hangi Boy Olsun).
Kullanım amacı: Kullanıcıdan hangi bilginin istendiğini belirtir.

2. Element Type

Alan türünü belirler:
- Text: Serbest metin (örn. isim, adres).
- Email: E-posta doğrulaması yapılacak alan.
- Password: Gizli şifre alanı.
- Date: Tarih seçimi.
- Dropdown List: Kullanıcıya seçenek sunar.
Bu senaryoda “Dropdown List” seçildi (örnek: Sandviç Çeşidi, Boy Seçimi, Ödeme Şekli).

3. Field Options

Dropdown list içinde gösterilecek seçeneklerdir.
Örnekler:
- Sandviç Çeşidi: Kaşarlı, Etli, Bol Malzeme
- Boy Seçimi: Small, Medium, Large, X-Large
- Ödeme Şekli: Kapıda Kredi Kartı, Kapıda Nakit

4. Placeholder

Alan içine yazılacak kısa yönerge (örn. “Adınızı giriniz”, “Sandviç seçiniz”).
Kullanım amacı: Kullanıcıya ne yapması gerektiğini hatırlatır.

5. Required Field

Bu kutu işaretlendiğinde alanın boş bırakılması engellenir.
Neden? Örneğin adres alanı boş bırakılırsa sipariş tamamlanamaz.

6. Add Form Elements

Yeni alan eklemek için kullanılır.
Formda istediğiniz kadar alan tanımlayabilirsiniz.

Node Üzerindeki Diğer İşlemler

3 Nokta Menüsü → Copy: Node’un kopyasını oluşturur. Aynı ayarlarla yeni bir node üretmek için kullanılır.
Rename: Node’a anlamlı bir isim verilebilir (örn. Form Girişi Tetikleyicisi).

Formdan Gelen Verilerin İşlenmesi

Form doldurulduğunda veriler n8n tarafından JSON formatında yakalanır.
Bu JSON’daki alanlar Airtable’a aktarılır:
- İsim → Adınız
- Sandviç Çeşidi → Dropdown seçimi
- Hangi Boy → Dropdown seçimi
- Adres → Text alanı
- Ödeme Şekli → Dropdown seçimi

Airtable Entegrasyonu

Formdan gelen tüm siparişler Airtable’da merkezi Tüm Siparişler tablosuna kaydedildi.
Switch Node ile ödeme şekline göre siparişler iki farklı tabloya ayrıldı:
- Kapıda Kredi Kartı → Ayrı tabloya kaydedilir.
- Kapıda Nakit → Ayrı tabloya kaydedilir.

E-posta Bildirimi

Sipariş geldiğinde Gmail node otomatik olarak bir e-posta gönderir.
E-posta içeriği:
- Sipariş özeti (Sandviç çeşidi + boyut)
- Müşteri adı ve adresi
- Ödeme şekli
E-posta HTML formatında, şık bir şablonla hazırlanmıştır.

🎯 Bu Dersin Özeti

Form Submission Node içindeki tüm ayarları öğrendiniz.
Field Name, Placeholder, Required, Dropdown Options gibi özelliklerin mantığını kavradınız.
Form Path’in Latin alfabesiyle olması gerektiğini anladınız.
Formdan alınan verileri Airtable’a kaydetmeyi gördünüz.
Ödeme şekline göre siparişlerin ayrılmasını ve farklı tablolara yazılmasını öğrendiniz.
Yeni sipariş geldiğinde e-posta bildirimi göndermeyi uyguladınız.

📌 Ders 4 – Filter Node ile Veri Ayrıştırma

Bu derste Airtable’dan siparişleri çekmeyi, ardından siparişleri sandviç boyutuna göre filtrelemeyi öğrendik. Bu yapı sayesinde farklı boydaki siparişler ayrı ayrı işlenebilir.

Workflow’un Genel Amacı

Airtable’daki Siparişler tablosundan verileri almak.
“Hangi Boy” alanına göre siparişleri Medium, Large, X-Large olarak ayırmak.
Bu sayede her boy için farklı işlem yapılabilir (örn. farklı üretim hattına yönlendirme, farklı depoya bildirim gönderme).

Node’lar ve İşlevleri

1. Manual Trigger

When clicking ‘Execute workflow’ node’u, workflow’u test amaçlı manuel başlatmak için kullanılır.
Henüz otomatik bir tetikleyici eklenmediği için elle başlatma yöntemidir.

2. Airtable – Search Records

Base: Sandviç Sipariş Tablosu
Table: Siparişler
Görevi: Airtable’daki tüm siparişleri arar ve çeker.
Neden önemli? Siparişlerin kaynağı burasıdır. Workflow buradan aldığı verilerle çalışır.

3. Medium Filter

Koşul: Hangi Boy = Medium
İşlev: Sadece “Medium” boyutlu siparişleri geçirir.
Kullanım amacı: Orta boy siparişler için özel süreç çalıştırmak.

4. Large Filter

Koşul: Hangi Boy = Large
İşlev: Sadece “Large” boyutlu siparişleri geçirir.
Kullanım amacı: Büyük boy siparişleri farklı işleme tabi tutmak.

5. X-Large Filter

Koşul: Hangi Boy = X-Large
İşlev: Sadece “X-Large” boyutlu siparişleri geçirir.
Kullanım amacı: En büyük boy siparişleri ayrı bir sürece yönlendirmek.

Filtreleme Mantığı

Filter Node, verilen koşulu sağlayan kayıtları geçirir, sağlamayanları engeller.
Bu senaryoda string equals operatörü kullanıldı. Yani tam eşleşme aranır.
Koşullar case-sensitive (büyük-küçük harf duyarlı) olarak ayarlandı.
Neden önemli? Çünkü “Large” yerine “large” yazılırsa filtre geçersiz olur. Veritabanındaki değerlerle bire bir aynı yazılmalıdır.

Kullanım Senaryoları

Üretim hattı: Medium, Large ve X-Large siparişler farklı mutfak bölümlerine yönlendirilebilir.
Depo yönetimi: Farklı boylardaki ürünler için stok kontrolü yapılabilir.
Lojistik: Büyük boy siparişler özel paketleme gerektirebilir, bu yüzden ayrı işleme alınır.

🎯 Bu Dersin Özeti

Airtable’dan siparişleri çekmeyi öğrendiniz.
“Filter” node ile verileri koşullara göre ayırmayı kavradınız.
Siparişleri Medium, Large ve X-Large olarak ayrıştırdınız.
Büyük-küçük harf duyarlılığının neden önemli olduğunu anladınız.
Bu filtreleme sayesinde her boy siparişi ayrı süreçlere yönlendirebileceğinizi gördünüz.

📌 Ders-5 Tetikleyicileri Tanıyalım

Bu derste n8n içindeki tetikleyicileri (Triggers) yüzeysel olarak tanıyacağız. Amaç, öğrencilerin bir workflow’un nasıl başlatıldığını anlamasıdır. Teknik detaylara fazla girmeden, her tetikleyici türüne kısa bir giriş yapacağız.

Trigger Nedir?

Tanım: Workflow’un başlamasını sağlayan ilk adımdır.
Bir tetikleyici olmadan workflow çalışmaz.
Benzetme: Arabanın çalışması için “kontak çevirmek” gibi düşünebilirsiniz.

n8n’de Kullanılan Temel Trigger Türleri

1. Manual Trigger

Kullanımı: Workflow’u test etmek için “Execute Workflow” butonuna basarak manuel olarak çalıştırırız.
Avantaj: Öğrenme ve deneme aşamasında en çok kullanılan tetikleyicidir.

2. Schedule Trigger

Kullanımı: Belirli zaman aralıklarında çalışır (ör. her gün saat 09:00’da).
Senaryo: Her sabah otomatik rapor oluşturup e-posta göndermek.

3. Webhook Trigger

Kullanımı: Dış sistemlerden gelen HTTP isteği ile workflow başlatılır.
Senaryo: Bir web sitesinde kullanıcı form gönderdiğinde tetiklenir.

4. Form Trigger

Kullanımı: Kullanıcıya özel bir form oluşturur, form doldurulduğunda workflow tetiklenir.
Senaryo: Online sipariş formu veya kayıt formu doldurulduğunda işlem başlatmak.

5. Event-Based Trigger’lar

Belirli uygulamalardaki olaylarla tetiklenir.
Örnekler:
- Yeni bir e-posta geldiğinde (Gmail Trigger)
- Google Drive’a dosya yüklendiğinde
- Slack kanalına mesaj geldiğinde

Trigger’ların Önemi

Workflow’un başlangıç noktasıdır.
Doğru tetikleyici seçimi, otomasyonun başarısı için kritik öneme sahiptir.
Yanlış tetikleyici seçilirse workflow ya hiç çalışmaz ya da yanlış zamanda çalışır.

🎯 Bu Dersin Özeti

Trigger’ın workflow’u başlatan ilk adım olduğunu öğrendiniz.
Manual, Schedule, Webhook, Form ve Event tabanlı tetikleyicilerin mantığını kavradınız.
Her tetikleyicinin farklı kullanım senaryoları olduğunu gördünüz.
Doğru tetikleyici seçiminin neden önemli olduğunu anladınız.

📌 Ders-6 – Otomatik Veri Sıralama

Bu derste workflow kopyalama (duplicate) özelliğini ve SORT node ile verilerin nasıl düzenlenebileceğini öğrendik. Amaç, hem daha verimli çalışmak hem de oluşturduğumuz workflow’ları birer “ders notu” gibi saklamaktır.

Workflow Duplicate (Kopyalama) Özelliği

Neden? Çalışan bir workflow’u başka bir senaryoda kullanmak istediğimizde sıfırdan yazmaya gerek kalmaz.
Kullanım:
1. n8n arayüzünde “Overview” penceresine gidin.
2. Workflow’un yanındaki 3 nokta ikonuna tıklayın.
3. Duplicate seçeneğini seçin.
Avantaj:
- Orijinal workflow değişmeden kalır.
- Kopya üzerinde farklı denemeler yapabiliriz.
- Bu yöntem öğrenme sürecinde bir not tutma görevi de görür.
Arşivleme: Zamanla birçok workflow birikir. Bunlar silinmemeli, aksine saklanmalıdır. Çünkü:
- Ders tekrarı yapmak için kullanılabilir.
- İleride referans niteliğinde arşiv görevi görür.

Sipariş Verilerinin Düzenlenmesi

Siparişlerden gelen veriler bazen karışık görünebilir. Bu nedenle veritabanında okunabilirliği artırmak için SORT node kullanılır.

1. Manual Trigger

When clicking ‘Execute workflow’ → Workflow elle test amaçlı başlatılır.

2. Airtable – Search Records

Base: Sandviç Sipariş Tablosu
Table: Siparişler
Görevi: Airtable’daki tüm siparişleri çeker.

3. Sort Node

Görevi: Gelen kayıtları belirlenen alana göre sıralamak.
Örnek Ayar: “İsim” alanına göre sıralama.
Avantaj:
- Kayıtlar alfabetik olarak düzenlenir.
- Tablolar okunabilir ve daha anlaşılır hale gelir.
- Veri ararken zaman kazandırır.

Neden SORT Kullanıyoruz?

Veri sayısı arttıkça tablo karışık görünebilir.
Sıralama ile benzer kayıtları bir arada görmek kolaylaşır.
Müşteri isimleri, tarih, sipariş türü gibi alanlarda sıralama yapılabilir.

🎯 Bu Dersin Özeti

Workflow kopyalama (duplicate) özelliğini öğrendiniz.
Duplicate sayesinde orijinal workflow korunur, yeni senaryolar kopya üzerinde denenebilir.
Workflow’larınızı arşivleyerek ders notu gibi kullanabileceğinizi gördünüz.
SORT node ile verilerin sıralanabileceğini öğrendiniz.
Sipariş kayıtlarını alfabetik düzenleyerek okunabilirliği artırmayı uyguladınız.

📌 Ders-7 – Set Node ile Veri Düzenleme

Bu derste Set Node (Edit Fields) kullanarak verileri nasıl dönüştürebileceğimizi öğrendik. JavaScript ifadeleriyle dinamik alanlar oluşturmayı, mevcut alanları değiştirmeyi ve yeni alanlar eklemeyi pratik ettik.

Workflow’un Amacı

Airtable’daki sipariş kayıtlarını almak.
Veri üzerinde değişiklik yapmak (örneğin isimleri büyük harfe çevirmek).
Yeni bir “Notlar” alanı oluşturmak ve sipariş bilgilerini açıklayıcı şekilde buraya eklemek.
Sonuçları tekrar Airtable’daki ilgili kayda güncellemek.

Workflow Node’ları

1. Manual Trigger

When clicking ‘Execute workflow’ → Workflow manuel başlatılır.

2. Airtable – Search Records

Base: Sandviç Sipariş Tablosu
Table: Tüm Siparişler
Görevi: Airtable’daki mevcut siparişleri getirir.

3. Set Node (Edit Fields)

Görevi: Veriler üzerinde düzenleme yapmaktır.
Kullanılan işlemler:
- {{ $json['İsim'].toUpperCase() }} → İsim alanını büyük harflere dönüştürdük.
- {{ $json['İsim'] }} {{ $json['Hangi Boy'] }} bir sandviç siparişi verdi → Dinamik bir metin oluşturup Notlar alanına yazdırdık.
- Diğer alanlar (Sandviç Çeşidi, Hangi Boy, Adres, Ödeme Şekli) olduğu gibi taşındı.
Neden önemli?
- Verileri daha okunabilir ve anlamlı hale getirmek için.
- Raporlarda veya müşteri iletişiminde özelleştirilmiş metinler kullanabilmek için.
- Dinamik alanlar sayesinde her sipariş otomatik olarak kişiselleştirilebilir.

4. Airtable – Update Record

Görevi: Düzenlenmiş verileri Airtable’daki ilgili kayda güncellemek.
Eşleştirme: id alanı üzerinden yapıldı (yani doğru kayıt üzerine yazılır).
Sonuç: Airtable tablosunda isimler büyük harflerle yazıldı ve “Notlar” sütunu sipariş detaylarıyla dolduruldu.

JavaScript İfadeleri ile Dinamik Alanlar

n8n içinde Expression Editor ile JavaScript ifadeleri kullanabilirsiniz.

Uppercase: {{ $json['İsim'].toUpperCase() }}
Lowercase: {{ $json['İsim'].toLowerCase() }}
Birleştirme: {{ $json['İsim'] }} {{ $json['Sandviç Çeşidi'] }}
Tarih ekleme: {{ new Date().toLocaleDateString() }}

Bu sayede her kayıt, ihtiyaçlara göre dönüştürülüp özelleştirilebilir.

🎯 Bu Dersin Özeti

Edit Fields (Set Node) ile veri üzerinde değişiklik yapmayı öğrendiniz.
JavaScript ifadeleri kullanarak dinamik içerikler oluşturmayı uyguladınız.
İsimleri büyük harfe dönüştürdünüz.
“Notlar” alanına sipariş özetini otomatik olarak eklediniz.
Düzenlenen verileri Airtable’daki ilgili kayda güncellemeyi gerçekleştirdiniz.

📌 Ders -8 – Dinamik Expression Düzenleme

Bu derste Edit Fields (Set Node) kullanarak yeni alan oluşturmayı, Fixed ve Expression modları arasındaki farkı ve dinamik veri üretimini öğrendik. Ayrıca oluşturduğumuz yeni alanı Airtable tablosuna kaydetmeyi pratik ettik.

Add Fields – Yeni Alan Ekleme

Fixed: Sabit bir değer girilir. Her çalıştırmada aynı değer döner.

Örnek: “Sipariş Beklemede” → Tüm kayıtlar için aynı sabit değer yazılır.
Expression: Dinamik değer girilir. Workflow içindeki JSON verilerine göre değişir.

Expression kelimesi Türkçeye “yorum” veya “ifade” olarak çevrilebilir.

Örnek Uygulama – Notlar Alanı

Add Fields ile yeni bir alan oluşturduk.
Name kısmına: Notlar yazdık.
Value kısmına önce Fixed değer atadık: Sipariş Beklemede.
Daha sonra aynı alanı Expression ile dinamik hale getirdik:
```
"Müşteri büyük boy bir sandviç siparişi verdi"
```
Bu metnin sabit olmaması için, Expression alanına “Schema” listesinden alanlar sürükledik:
- {{ $json[‘İsim’] }} → Müşteri adı dinamik geldi.
- {{ $json[‘Hangi Boy’] }} → Sandviç boyutu dinamik geldi.
Sonuç: Her sipariş için “Notlar” alanı kişiselleştirildi.

Örnek: “Ahmet X-Large bir sandviç siparişi verdi”

Airtable Update Record

Yeni oluşturduğumuz Notlar alanını Airtable’daki tabloya göndermek için Airtable Node kullandık.
Operation: Update Record seçildi.
Matching Field: id → Güncellenmesi gereken kayıt doğru şekilde eşleşti.
Alan Seçimi: “Notlar” alanı da dahil olmak üzere tüm gerekli alanlar output’tan sürüklenerek eşleştirildi.

Workflow’larda Veri Sürükle-Bırak Kullanımı

n8n’in güçlü özelliklerinden biri, önceki node’ların çıktılarının sonraki node’lara kolayca sürüklenebilmesidir.
Örnek: Form node’undan gelen “İsim” ve “Hangi Boy” değerlerini sürükleyip Set Node içinde kullandık.
Avantaj: Kod yazmaya gerek kalmadan, akışın herhangi bir noktasındaki verileri tekrar kullanabilirsiniz.

🎯 Bu Dersin Özeti

Edit Fields (Set Node) ile yeni alan eklemeyi öğrendiniz.
Fixed (sabit) ve Expression (dinamik) değerler arasındaki farkı kavradınız.
Expression kullanarak JSON verilerini sürükleyip dinamik bir “Notlar” alanı ürettiniz.
Üretilen dinamik alanı Airtable tablosuna kaydetmeyi uyguladınız.
Önceki node’ların çıktılarının herhangi bir node içinde kullanılabileceğini öğrendiniz.

📌 Ders-9 – IF Node ile Ödeme Şekline Göre Siparişleri Ayırma

Bu derste, müşterilerin siparişlerini ödeme şekline göre farklı tablolara kaydetmeyi öğrendik. Bunun için Airtable içinde yeni tablolar oluşturduk ve IF Node mantığını uyguladık.

Airtable Tabloları

Mevcut tablomuz: Tüm Siparişler
Yeni oluşturduğumuz tablolar:
- Kapıda Kredi Kartı
- Kapıda Nakit
Bu tabloları sıfırdan kurmak yerine, Siparişler tablosunu duplicate ederek sadece isimlerini değiştirdik.
Artık aynı base içerisinde 3 tablomuz oldu.

Form Node – Ödeme Şekli Alanı

Form içine yeni bir Dropdown List eklendi.
Seçenekler:
- Kapıda Kredi Kartı
- Kapıda Nakit
Required olarak işaretlendi → Yani kullanıcı mutlaka bir seçim yapmak zorunda.

IF Node Mantığı

IF Node, akışı koşullara göre ikiye ayırır: True ve False.

Benzetme: Trafik ışıkları
- Yeşil ise → Geç (True dalı)
- Kırmızı ise → Dur (False dalı)
n8n’de de aynı mantık çalışır. Bir koşul belirleriz, sonuç doğruysa True, yanlışsa False dalına gider.

Uygulama – Siparişleri Ayırma

Formdan gelen siparişlerde ödeme şekli bilgisi yakalandı.
IF Node içinde koşul kuruldu:
- Ödeme Şekli = Kapıda Kredi Kartı → True dalına gider.
- Ödeme Şekli ≠ Kapıda Kredi Kartı → False dalına gider.
True dalı: Sipariş, Airtable’daki Kapıda Kredi Kartı tablosuna kaydedildi.
False dalı: Sipariş, Airtable’daki Kapıda Nakit tablosuna kaydedildi.

Kazanımlar

Ödeme şekline göre siparişleri iki farklı tabloya yönlendirmeyi öğrendiniz.
IF Node’un True/False mantığını kavradınız.
Form içine dropdown ekleyerek kullanıcıya seçim yaptırmayı uyguladınız.
Airtable tablolarını duplicate ederek hızlıca yeni tablolar oluşturmayı öğrendiniz.

🎯 Bu Dersin Özeti

Airtable içinde “Kapıda Kredi Kartı” ve “Kapıda Nakit” tablolarını oluşturdunuz.
Form node’una ödeme şekli dropdown alanı eklediniz.
IF Node ile koşullu akış mantığını öğrendiniz.
Her siparişi ödeme tipine göre doğru tabloya kaydetmeyi başardınız.

📌 Ders-10 – Switch Node ile Dallara Ayırma & Sticky Notes Kullanımı

Bu derste IF Node ile yaptığımız koşullu dallara ayırma işlemini Switch Node ile nasıl yapabileceğimizi gördük. Ayrıca n8n’in Sticky Notes özelliğini tanıyarak karmaşık akışları daha okunaklı hale getirmeyi öğrendik.

Switch Node Nedir?

IF Node → Koşulu iki dala ayırır: True veya False.
Switch Node → Birden fazla koşul tanımlamaya izin verir. Yani sadece 2 seçenek değil, 3, 5 veya daha fazla durum için dallar oluşturabilirsiniz.
Benzetme:
- IF Node: Trafik ışıkları sadece Kırmızı/Yeşil → Dur veya Geç.
- Switch Node: Trafik ışıklarına Sarı eklenir → Dur, Geç veya Bekle.

Ödeme Şekline Göre Siparişleri Ayırma

Form node’unda kullanıcıya “Ödeme Şekli” soruldu (Kapıda Kredi Kartı / Kapıda Nakit).
Tüm siparişler önce Tüm Siparişler tablosuna kaydedildi.
Switch Node ile koşullar tanımlandı:
- Ödeme Şekli = Kapıda Kredi Kartı → Kapıda Kredi Kartı tablosuna yönlendirildi.
- Ödeme Şekli = Kapıda Nakit → Kapıda Nakit tablosuna yönlendirildi.
Böylece her sipariş, ödeme şekline göre doğru tabloya girmiş oldu.

IF Node ve Switch Node Arasındaki Farklar

IF Node: Sadece iki seçenek (True/False).
Switch Node: Çoklu seçim imkanı (birden fazla koşul eklenebilir).
Örnek: İlerde “Ödeme Şekli”ne üçüncü bir seçenek eklendiğinde (ör. Havale/EFT), Switch Node bunu kolayca işleyebilir.

Sticky Notes Özelliği

Amaç: Workflow içine açıklama kutuları ekleyerek görselliği artırmak.
Kullanım Senaryoları:
- Karmaşık akışlarda bölümleri ayırarak okunabilirliği artırır.
- Ekip çalışması yaparken diğer kişilere not bırakmak için kullanılır.
- Derslerde veya sunumlarda akışı açıklamak için görsel destek sağlar.
- İleride yapılacak küçük değişiklikler için kendinize hatırlatma ekleyebilirsiniz.
Özellikler: Renk, boyut ve içerik özelleştirilebilir.

Kazanımlar

Switch Node kullanarak siparişleri ödeme şekline göre farklı tablolara yönlendirmeyi öğrendiniz.
IF ve Switch Node arasındaki farkları kavradınız.
Sticky Notes ile workflow’larınızı daha düzenli ve anlaşılır hale getirmeyi gördünüz.

🎯 Bu Dersin Özeti

IF Node → İkili seçimler için.
Switch Node → Çoklu seçimler için.
Ödeme şekline göre siparişler doğru tablolara kaydedildi.
Sticky Notes ile workflow okunabilirliği artırıldı.
Bu özellikler ekip çalışması, sunum ve proje yönetiminde büyük kolaylık sağlar.

📌 Ders-11 – n8n’de Credentials Mantığı & Gmail API Bağlantısı

Bu derste Credentials kavramını, API nedir ve neden gereklidir sorularını, n8n’in onlarca servise nasıl bağlandığını ve ilk örnek olarak Gmail API entegrasyonunu adım adım ele alıyoruz.

Credentials Nedir? API Nedir? Neden Gerekli?

API (Application Programming Interface), bir uygulamanın başka bir uygulamayla güvenli ve kurallı biçimde konuşmasını sağlayan arayüzdür.
Credentials, bu API’lere bağlanırken kendimizi kimlik doğrulama ile tanıttığımız anahtarlardır (ör. API Key, OAuth2 Client ID/Secret).
Neden gereklidir? Güvenlik (sadece yetkili uygulamalar erişsin), kota/limit yönetimi, kullanım takibi ve yetkilendirme (hangi veriye hangi kapsamla erişileceği) için.

Şirketler neden API sağlar?

Ekosistemi büyütmek (geliştiriciler yeni kullanım alanları üretir),
Ürünlerin başka platformlarla entegre olması (bağımlılık/kalıcılık artar),
Gelir modeli (ücretsiz/ücretli katmanlar, kullanım başı faturalama),
Operasyonel verimlilik (otomasyonla destek/entegrasyon maliyetleri düşer).

n8n’de Credentials Nereye Eklenir?

Overview ekranında workflow satırındaki Credentials butonuna tıklayın.
Burada onlarca uygulamanın kimlik bilgilerini oluşturup yönetebilirsiniz.
Örnek sağlayıcılar (yüzeysel tanıtım): Anthropic, Airtable, Facebook, Google Analytics, Google Calendar, Google Drive, Google Contacts, Google Gemini, Deepseek, Discord, GitHub vb.

İlk Örnek: Gmail API ile E-posta Gönderme

Gmail üzerinden API ile günlük e-posta gönderim limiti genellikle ücretsiz hesaplarda sınırlıdır (yaklaşık ~500 e-posta/gün civarıdır; kurumsal Google Workspace’te daha yüksek olabilir). Daha yüksek hacimler için ücretli planlar/alternatifler tercih edilebilir (özetle “PLUS” yaklaşımı).

Google Cloud Console’da Gmail API Kurulumu (Adım Adım)

Proje Oluşturun
- Google Cloud Console’a girin.
- Üstteki proje seçicisinden New Project deyin, bir isim verin ve oluşturun.
Gmail API’yi Etkinleştirin
- Sol menü: APIs & Services → Library.
- Gmail API aratıp Enable butonuna tıklayın.
OAuth Consent Screen (Kullanıcı Onayı Ekranı)
- APIs & Services → OAuth consent screen.
- Kişisel kullanımda genelde External seçilir (Workspace ise Internal da olabilir).
- Uygulama adı, destek e-postası ve gerekli temel bilgileri doldurun.
- Scopes: Minimum gerekli kapsamları ekleyin (ör. sadece gönderim için gmail.send yeterli olabilir).
- Test Users: Test modunda, uygulamayı kullanacak Gmail adresinizi “Test User” olarak ekleyin.
- Kaydedin.
OAuth2 Kimlik Bilgilerini Oluşturun
- APIs & Services → Credentials → Create Credentials → OAuth client ID.
- Application type: Web application.
- Authorized redirect URI ekleyin:
  - Lokal n8n için: http://localhost:5678/rest/oauth2-credential/callback
  - Sunucunuz varsa: https://alanadiniz.com/rest/oauth2-credential/callback
- Oluşturduktan sonra Client ID ve Client Secret değerlerinizi not alın.

n8n’de Gmail Credentials Oluşturma

n8n → Credentials → New → Gmail OAuth2 seçin.
Client ID ve Client Secret alanlarına Google’dan aldığınız değerleri yapıştırın.
Scope kısmında yalnızca ihtiyacınız olan kapsamları seçin (ör. gönderim için gmail.send).
Connect OAuth2 Account butonuna basın → Google oturumunuzla izin verin → n8n’e geri dönün.
Credential kaydınızı Save edin.

Hızlı Test: Gmail Node ile E-posta Gönderimi

Workflow’a Gmail node ekleyin, Operation = Send seçin.
Credentials alanında biraz önce oluşturduğunuz Gmail OAuth2 kimliğini seçin.
Send to, Subject, Message (HTML destekli) alanlarını doldurun.
Execute Node ile test edin. Başarılıysa akışta “yeşil” çıktı görürsünüz.

İpuçları & Yaygın Hatalar

redirect_uri_mismatch: Google Cloud’daki Authorized redirect URI değeri, n8n’deki callback URI ile birebir aynı olmalı (protokol, port, /rest/oauth2-credential/callback dahil).
Unverified app / Test Mode: Uygulama “Testing” modundaysa yalnızca eklediğiniz test kullanıcıları giriş yapabilir. Test modunda “yenileme belirteci” zamanla geçersizleşebilir; bu olursa n8n credential’ını yeniden yetkilendirin.
Az yetki verin: Sadece gereken scope’ları seçin (gmail.send gibi). Gereksiz kapsamlar doğrulama ve güvenlik risklerini artırır.
Güvenlik: Client Secret ve erişim token’larınızı kimseyle paylaşmayın, depolarken güvenli tutun.
Alternatif: Çok hacimli gönderimler için e-posta servis sağlayıcıları (SMTP/API) ve Email Send node’u değerlendirilebilir.

🎯 Bu Dersin Özeti

API ve Credentials kavramlarını, neden gerekli olduklarını öğrendiniz.
n8n’de Overview → Credentials alanından birçok servise bağlanabileceğinizi gördünüz.
Gmail API için Google Cloud Console’da Gmail API Enable → OAuth consent → OAuth Client adımlarını tamamladınız.
n8n’de Gmail OAuth2 credentials oluşturarak Gmail node ile test e-postası gönderdiniz.
Yaygın hatalar ve iyi uygulamalar konusunda pratik ipuçları edindiniz.

📌 Ders-12 – Gmail Node ile Bildirim E-postası Gönderme Ayarları

Bu derste Gmail Node kullanarak sipariş bildirim e-postasının nasıl ayarlanacağını öğrendik. Amacımız, sipariş geldiğinde sistemin otomatik olarak bize şık bir e-posta göndermesini sağlamaktır.

Gmail Node Temel Ayarları

Credentials: Daha önce oluşturduğumuz Gmail OAuth2 hesabını seçtik. Bu, n8n’in Gmail üzerinden güvenli bir şekilde e-posta göndermesini sağlar.
Operation: Send → Bu node’un görevi yeni bir e-posta göndermektir.

Gönderim Ayarları

Send To: theakademiportal@gmail.com
Bildirimin hangi adrese gideceğini burada belirledik.
Subject: Bir Sipariş Geldi
E-posta başlığıdır. Net ve hızlı fark edilmesi için kısa bir konu yazısı seçtik.
Message:
Burada HTML formatında özel tasarlanmış bir e-posta şablonu kullandık.
Bu şablon içinde:
- Sipariş Özeti: Dinamik olarak formdan gelen “Hangi Boy Olsun” ve “Sandviçinizi Seçin” alanlarını gösteriyoruz.
- Müşteri Bilgileri:
  - Adınız → {{ $json['Adınız'] }}
  - Adres → {{ $json.Adresiniz }}
  - Ödeme Şekli → {{ $json['Ödeme Şekliniz'] }}
- Alt Bilgi (Footer):
  “Bu e-posta otomatik olarak oluşturulmuştur” şeklinde ekledik. Kullanıcıya bilgilendirme amacı taşır.

Neden HTML Şablonu Kullandık?

Düz metin yerine HTML formatı kullanarak e-postayı daha estetik hale getirdik.
Başlık, içerik ve müşteri bilgilerini bölümlere ayırarak okunabilirliği artırdık.
Renkler, vurgular ve kutu düzeni ile sipariş detayları çok daha kolay fark edilir hale geldi.

Dinamik Veri Kullanımı

Formdan gelen veriler Expression alanlarıyla e-posta içine yerleştirildi.
Örnek:
{{ $json['Hangi Boy Olsun'] }} → Siparişin boy bilgisi
{{ $json['Sandviçinizi Seçin'] }} → Sandviç çeşidi
Bu sayede her müşteri için farklı, kişiselleştirilmiş bir bildirim e-postası gönderildi.

🎯 Bu Dersin Özeti

Gmail Node’u kullanarak e-posta göndermeyi öğrendiniz.
Send To, Subject ve Message alanlarının mantığını kavradınız.
HTML şablonu kullanarak profesyonel görünümlü e-postalar oluşturmayı uyguladınız.
Expression alanları ile formdan gelen müşteri bilgilerini dinamik olarak e-postaya eklediniz.
Sonuç: Sipariş geldiğinde anında, detaylı ve estetik bir bildirim e-postası alırsınız.

📌 Ders-13 – HTTP Request Node & Error Workflow Kullanımı

Bu derste HTTP Request Node ile bir web sitesinden düzenli veri çekmeyi, zamanlayıcı ile otomatik tetiklemeyi ve hata durumlarında Error Workflow ile bildirim almayı öğrendik.

HTTP Request Node Nedir?

Amaç: Bir web sitesine veya API adresine istek (request) gönderip oradan veri çekmektir.
Örnek kullanım alanları:
- Bir haber sitesinden günlük spor verilerini çekmek,
- Kandilli Rasathanesi’nden deprem verilerini almak,
- Hava durumu servisinden günlük rapor almak.
Çalışma mantığı: Girdiğiniz URL adresine bağlanır, sonucu JSON veya ham veri olarak döndürür.

Örnek Çalışma – JSONPlaceholder

JSONPlaceholder test amaçlı kullanılan ücretsiz bir servistir.
Geliştiriciler için sahte (dummy) veri sağlar.
Kullanım alanları:
- API testleri,
- Öğrenme sürecinde örnek veriyle denemeler,
- Gerçek veriye ihtiyaç duymadan uygulama geliştirme.
Bu derste /users uç noktasını (endpoint) kullandık:
https://jsonplaceholder.typicode.com/users
Sonuç: Bu adrese istek gönderildiğinde kullanıcıların JSON formatındaki listesi döner.

Zamanlayıcı (Schedule Trigger)

Amaç: Workflow’un otomatik tetiklenmesini sağlamaktır.
Örnek: Her gün sabah 09:00’da HTTP Request çalıştırmak.
Time Zone: Workflow ayarlarında yaşadığınız ülkenin saat dilimini seçmek gerekir (Türkiye için Europe/Istanbul).

JSON Olmayan Sitelerden Veri Çekmek

HTTP Request Node en iyi JSON veya yapılandırılmış API çıktılarında çalışır.
Sıradan HTML sayfalarından veri almak mümkündür ama karmaşık olabilir. Bunun için ek filtreleme veya “scraping” yöntemleri gerekir.
Örnek: Facebook filminde Mark Zuckerberg’in Harvard sitesinden öğrenci fotoğraflarını çekmesi, HTML tabanlı scraping’e örnektir.

Executions Paneli

Workflow editörünün yanındaki Executions tuşu ile geçmiş çalıştırmaları görebilirsiniz.
Zamanlanmış tetikleyicilerin çalışıp çalışmadığını buradan kontrol edebilirsiniz.

Workflow Aktif/İnaktif Durumu

Active: Workflow otomatik olarak tetiklenir.
Inactive: Workflow sadece manuel çalıştırılabilir.
Özellikle test sürecinde inaktif tutmak, canlıda aktif hale getirmek tavsiye edilir.

Error Workflow Mantığı

Herhangi bir node hata verdiğinde sistemin sizi bilgilendirmesi gerekir.
Bunun için ayrı bir workflow oluşturulur.
Bu workflow’un ilk node’u Error Trigger’dır.
Ardından Gmail Node eklenerek size hata bilgisi e-postayla gönderilir.

Test için hata oluşturma:

JSONPlaceholder adresinin sonuna yanlış karakterler eklendi.
HTTP Request Node hata verdi.
Error Workflow devreye girdi ve e-posta gönderildi.

Gmail Node ile Hata Bildirimi

Hata maili otomatik olarak theakademiportal@gmail.com adresine gönderildi.
Subject: Workflow’da Bir Sorun Oluştu!
Message: HTML şablonlu, düzenli bir e-posta:
- Hata veren Workflow adı → {{ $json.workflow.name }}
- Hata veren Node → {{ $json.execution.lastNodeExecuted }}
- Hata mesajı → {{ $json.execution.error.message }}
Bu bilgiler Expression Editor ile dinamik olarak e-postaya eklendi.

🎯 Bu Dersin Özeti

HTTP Request Node ile web sitelerinden veya API’lerden veri çekmeyi öğrendiniz.
JSONPlaceholder üzerinden pratik yaptınız.
Executions paneli ile geçmiş çalıştırmaları incelemeyi öğrendiniz.
Workflow’un aktif/inaktif durumunun önemini kavradınız.
Error Workflow ile hata durumunda Gmail üzerinden bildirim almayı uyguladınız.

📌 Ders-14 – AI Agents’lara Giriş

Bu derste AI Agent Node’unun mantığını, LLM (Large Language Model) modellerini ve bu modelleri n8n akışlarımıza nasıl entegre edebileceğimizi öğrendik. Ayrıca Memory kavramını ve OpenRouter platformunu tanıyarak pratik bir senaryo kurduk.

Workflow Başlangıcı – Chat Trigger

Workflow bir Chat Trigger ile başlıyor.
Kullanıcı bize bir soru veya komut gönderdiğinde bu input, AI Agent Node’una iletiliyor.
Böylece chat tabanlı otomasyon akışları tasarlayabiliyoruz.

AI Agent Node Mantığı

AI Agent, kullanıcıdan gelen soruyu veya isteği alır ve alt node’larla birlikte işler.
Sub-Node’lar:
- Chat Model: Kullanılacak LLM modeli buradan seçilir.
- Memory: Konuşma geçmişi ve bağlamı hatırlamak için kullanılır.
Bir çalışan gibi 7/24 sizin için görev yapabilir.

LLM Nedir?

LLM (Large Language Model), çok büyük veri üzerinde eğitilmiş yapay zekâ modelleridir.
Sadece “ChatGPT” gibi sohbet uygulamaları değildir; arka planda her türlü iş için kullanılabilir.
Koşullandırılarak belli görevler verilebilir: özetleme, e-posta hazırlama, veri dönüştürme, rapor yazma vb.

Kullanılabilecek LLM Modelleri

Google Gemini
DeepSeek
OpenAI GPT-4o, GPT-5
Anthropic Claude

Bunların hemen hepsini API bağlantısı ile n8n akışlarımıza dahil edebiliriz.

API ve OpenAI Kullanımı

ChatGPT Plus üyeliği ile API kullanımı aynı şey değildir.
API kullanmak için OpenAI Developer hesabı açmanız gerekir.
Ödeme: Ön ödemeli kartlar (Papara vb.) geçmez. Yurtdışına açık kredi kartı gerekir.
Ekonomiktir: 5$ yükleme ile yüzlerce işlem yapılabilir.

OpenRouter Chat Model Node

OpenRouter, bilinen neredeyse tüm modelleri tek API üzerinden kullanmamızı sağlar.
Ücretsiz (free) modelleri doğrudan deneyebilir, küçük bir kredi yükleyerek ücretlileri de kullanabilirsiniz.
Free modeller için güncel liste:
https://openrouter.ai/models?max_price=0
Örnek: deepseek-r1 modeli ücretsizdir.

Memory Sub-Node

Amaç: Konuşma geçmişini saklayarak bağlamı korumaktır.
Her zaman memory kullanmak şart değildir. Basit tek seferlik sorularda gerek olmayabilir.
Localhost senaryolarında: “Simple Memory” seçilebilir.
Context Window Length: Kaç mesajlık geçmişin hatırlanacağını belirler (örn. 10). Büyük değer → daha uzun bağlam, küçük değer → daha hafif işlem.

Birden Fazla AI Agent Kullanımı

Aynı akışta birden fazla AI Agent Node eklenebilir.
Her biri farklı LLM modeli ile çalıştırılabilir (ör. biri GPT-4o, diğeri Gemini).
Böylece farklı görevlerde uzmanlaşmış yapay zekâlar aynı workflow içinde iş birliği yapabilir.

🎯 Bu Dersin Özeti

AI Agent Node’un mantığını öğrendiniz.
LLM modellerinin sadece sohbet aracı olmadığını, arka planda görev yürütebileceğini kavradınız.
OpenAI ve OpenRouter üzerinden farklı LLM modellerini nasıl kullanabileceğinizi gördünüz.
Memory kavramını, context window uzunluğunu ve kullanım senaryolarını öğrendiniz.
Bir workflow içinde birden fazla AI Agent kullanabileceğinizi keşfettiniz.